سفره مادرانه

در ترم تیپ شناسی شخصیت و در جلسه آرکی تایپ دیمیتر دانشجوها با یک چالش به یاد ماندنی مواجه می‌شوند. همه آقایان و خانم‌ها در حد بضاعت و توان خود برای کودکان کار مقداری غذا طبخ می‌کنند و با خود به کلاس می‌آورند. پس از چیدن سفره، هر کس تجربه این چالش خود را بیان می‌کند و از آسانی یا سختی‌های انجام این تمرین می‌گوید. سپس غذاها بسته بندی می‌شوند و خود دانشجوها غذاهای طبخ شده را در خیابان‌ها به دست کودکان کار یا افراد مستحق می‌رسانند. دو مورد که معمولا دانشجوها پس از این چالش و کار خیر به آن اشاره می‌کنند اینها هستند:

اول اینکه برایم یادآوری شد زنم یا مادرم در منزل زحمت زیادی می‌کشد و من آنچنانی که شایسته است از او تشکر نمی‌کردم و به اندازه کافی قدرش را نمی‌دانستم.

دوم اینکه پس از تماس نزدیک با کودکان کار و دادن غذا به آنها اغلب دانشجوها معتقدند که تاکنون چنین تجربه‌ای نداشته‌اند و حس رضایت توام با بغض به آنها مستولی می‌شود و فکر می‌کنند از این به بعد باید شاکرتر باشند و بیشتر از قبل به این افراد نیازمند توجه و رسیدگی کنند. این چالش، حس حمایت مادرانه را در دانشجوها زنده می‌کند. حمایتی که اغلب بدون چشم‌داشت و به دور از خودنماییست.

امیدوارم همیشه قدر مادرهایتان را بدانید، شکرگزار نعمتهایی باشید که خدا به شما ارزانی داشته و حواستان هم به افراد نیازمند شهر و محله تان باشد.

به امید دیدار شما خوبان در برنامه آتی سفره مادرانه.

عکس‌هایی از این مراسم(برای تماشای تصاویر در اندازه واقعی، روی آن‌ها کلیک کرده و با دکمه‌های مکان نما بالا و پایین بین عکس‌ها جابجا شوید)

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *